Ermənilər hələ qədim dövrdən özlərinə milli qurum yaratmaq məqsədi ilə başqa xalqların ərazilərində torpaq oğurluğuna çıxıblar. Bu cəhd uzun zaman onlara heç bir uğur gətirməmişdir. Erməni müəlliflərin özləri bu etnosun hələ eramızdan əvvəl Mesopotamiyada müxtəlif etnoslardan törənmiş bir toplum olduğunu söyləyirlər. Sonra ermənilər tədricən Kiçik Asiya yarımadasında görünməyə başlamışlar. Özlərini "ev sahibi" kimi göstərməyə çalışan bu işğalçılar Balkan yarmadasına üz tutmuşlar. Lakin orada da özlərini tanıda bilmişlər, pis xislətlərinə görə oradan sıxışdırılmışlar. Ürəyiyumşaq türk-müsəlman xalqı onlara mümkün olan sığınacaq vermişdir. Bundan sonra ermənilərin tədricən, zaman-zaman Cənubi Qafqaza miqrasiyası başlanır. Öz işğal siyasətlərini görməməzdən gələrək, 24 aprel tarixi –qondarma "erməni soyqrımı" günü adı ilə adlandırılan uydurma hadisələrdən ermənipərəst qüvvələr bir vasitə kimi bu gün də faydalanmağa çalışırlar. Əslində isə o vaxt Türkiyədə öldürüldüyü iddia edilən qədər erməni yaşamırdı. Bu rəqəmin erməni tarixçilərinin bir qismi 600 min, bir qismi 1 milyon olduğunu desələr də, bunun yalan olduğunu bilə-bilə bu rəqəmin 2 milyon olduğunu da yazırlar. Bəs 1918-ci ildə Bakıda, Şamaxıda, Qubada, Göyçayda, Salyanda və Lənkəranda on minlərlə azərbaycanlının soyqrımına məruz qaldığı barədə tarixi faktları nə üçün görmürlər? Elə ermənilərin 1915-ci il "erməni soyqrımı" ilə əlaqədar gətirdikləri rəqəmlərin müxtəlifliyi bu hadisənin uydurma olduğuna əyani sübutdur. 1918-ci ilin martında Bakıda azərbaycanlıların qırğını nəticəsində 15 min dinc əhalinin məhv edilməsi tarixi bir sübutdur. Quba qəzasında ermənilərin 172 kəndi yandırıb külə çevirmələri, həmin qətliamın nəticəsi olaraq 300 nəfərdən çox insanın cəsədlərinin aşkar edilməsi erməni vəhşiliyinə sübut deyilmi? Şamaxı qəzasında 72 kəndi də viran qoyan ermənilər deyildirmi? Həmin vaxt Zəngəzur mahalında 165 kənd viran edilərək əhalisi qılıncdan keçirilmişdi. Ən dəhşətlisi o idi ki, ermənilər S.Şaumyanın dediyi kimi, Azərbaycan türkünə qarşı bütün cəbhə boyu hücuma keçmişdilər. Erməni qaniçənləri elə həmin vaxt Cənubi Azərbaycanın Urmiya, Xoy, Maku, Salmas və digər bölgələrində 150 min dinc əhalini qılıncdan keçirmişdilər. XX əsrin digər faciəsi Xocalı soyqırımıdır. 1992-ci il fevralın 26-da Ermənistan hərbi birləşmələri tərəfindən 7 min əhalisi olan Xocalı şəhərində amansız cinayət törədildi. Baş vermiş bu faciələr təkcə Azərbaycan xalqına deyil, bütün insanlığa, bəşəriyyətə qarşı yönəlmiş ən ağır cinayətlərdəndir. Aqressiv erməni siyasətinin bariz təcəssümü olan bu cinayətlərin uzun illərdən bəri öz siyasi-hüquqi qiymətini almaması ikili siyasətin təcəssümüdür. Onu da demək lazımdır ki, saxta "erməni soyqırımı" barədə ermənilərin dünyada qopardığı hay-küy tamamilə uydurma bir xülya olduğuna vicdanlı insanlarda heç bir şübhə yeri qalmır. Birinci Dünya Müharibəsi dövründə Qafqaz cəbhəsində rus ordusunun qoşun bölmələrinin hərbi hissə komandirinin xatirə sənədləri türklərin əlinə keçmişdir. Həmin sənəddə rus zabitləri dinc türk əhalisinə qarşı erməni vəhşiliklərindən bəhs edirlər. Belə ki, dinc əhaliyə, türklərə qarşı erməni cəlladlarının əməlləri onları çaşqınlıq dərəcəsinə gətirmişdi. Ona görə də onlar dinc əhalini erməni qaniçənlərindən qorumağa çalışdıqlarını qeyd edirlər. Bütün baş verənlərdən belə nəticəyə gəlmək olur ki, erməni məsələsi, "erməni soyqırımı" ayrı-ayrı vaxtlarda iri dünya dövlətlərinin ermənilərdən Türkiyəyə və digər müsəlman xalqlarına qarşı bir vasitə, alət kimi istifadə etmələrindən törəyən cılız bir siyasətin təzahürüdür. Hazırda Türkiyə dövlətinin dünyada durmadan artan iqtisadi qüdrəti, türk dövlətlərinin yüksələn nüfuzu bəzi dövlətləri narahat edir və ona görə də oyuncaq erməni "dövləti"nin onların əlində sözün həqiqi mənasında oyuncağa çevrilməsi başa düşüləndir. Qeyd etdiklərimizdən nəticə çıxararaq deyə bilərik ki, Türkiyədə 1915-ci ildə "erməni soyqırımı" deyilən hadisə heç vaxt olmayıb. Bu, türk dünyasının artan iqtisadi qüdrəti və beynəlxalq nüfuzuna, türk soyuna iri dünya dövlətlərinin qısqanc münasibətinin, qərəzli yanaşmasının təzahüründən, erməni uydurmasından başqa bir şey deyildir! Azərbaycanda fəaliyyət göstərən siyasi partiyalar hər zaman qardaş Türkiyənin yanında olduqlarını bildirir və xəstə erməniçilik idealları bəsləyən ABŞ Prezidentinin qondarma “erməni soyqırımı” məsələsinə dair mövqeyini qətiyyətlə pisləyirlər. Ölkələr və xalqlar arasında dözümsüzlük təlqin edən bu cür yanaşmalar ayrı-ayrı regionların və ümumilikdə bəşəriyyətin dayanıqlı sülhpərvər inkişafına təhdid törədir.
Nübar Bayramova, Salyan rayon Heydər Əliyev Mərkəzinin direktoru
